Η Ζωή που θα μπορούσα να χα

Από μικρός ήμουν αρκετά ονειροπόλος. Όχι μόνο για το μέλλον αλλά και για το παρόν και πόσο είχε επηρεαστεί με κάτι που είχα κάνει ή πει. Μπορούσα να χαθώ για ώρα στο να φαντάζομαι μία εναλλακτική ζωή όπου ίσως να μην είχαμε μετακομίσει, ή είχαμε μία μικρή αδερφούλα ή είχαμε πάει τελικά εκεί που λέγαμε. Γενικά ήταν συχνό φαινόμενο σε όλη τη ζωή μου μέχρι πριν μερικά χρόνια. Και ίσως εξαιτίας αυτού να δημιούργησα τον αναλυτικό τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι.

Ο λόγος που με έφερε να σκεφτώ αυτό είναι μία σύντομη ονειροπόληση πριν από λίγο. Άφησα τον εαυτό μου να σκεφτεί πως θα ήταν αν δεν είχα χαθεί με την φοιτητική μου παρέα πέρσι, με το όλο σπάσιμο ποδιού, αλλά η φαντασία μου κόπηκε σύντομα με τη σκέψη ότι ήταν δύσκολη οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη. Από αυτό συνειδητοποίησα πως είχα πραγματικά πολύ καιρό να ονειροπολήσω, καθώς και ότι πλέον δεν το κάνω συχνά, αλλά απλά δέχομαι ότι κάτι έγινε όπως έγινε. Ήταν μεγάλη έκπληξη αυτό, γιατί κατάλαβα ότι άλλαξα σαν άνθρωπος. Ίσως η πρώτη τόσο σημαντική αλλαγή εδώ και χρόνια. Σίγουρα συνεχίζω να σκέφτομαι και να αναλύω όσα πιθανά αποτελέσματα μπορώ προβλέψω για κάθε τι που θέλω να κάνω, αλλά πλέον δεν ονειροπολώ. Έχω πραγματικά πολύ καιρό να χαθώ για ώρα σε εναλλακτικό κόσμο μου. Ίσως να ωρίμασα πια και να μη χρειάζομαι πλέον αυτές τις διεξόδους αλλά πιο πολύ φοβάμαι ότι έχω χαθεί τόσο στη ρουτίνα μου που δεν έχω χρόνο για ονειροπόληση. Το τι ισχύει μόνο ο χρόνος θα δείξει. Το σίγουρο είναι πως μεγαλώνω και δεν μ αρέσει καθόλου.

PSP vs DS

Δεν ξέρω τι ιδέα έχει η SONY για τον λόγο που δεν πουλάει, πλέον, το PSP σε Ευρώπη και Αμερική, αλλά πραγματικά η απάντηση είναι γελοία. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουν παιχνίδια βδομάδα παρα βδομάδα (τρία σύνολο τον τελευταίο μήνα;) για τη φορητή κονσόλα όταν συνήθως η λίστα για το DS μοιάζει με spam (joystiq). ΟΚ, είμαι και γω της φιλοσοφίας ποιότητα αντί για ποσότητα αλλά με σχεδόν μηδέν κυκλοφορίες πια ποιότητα; Πως μπορείς να πείσεις άτομα να πάρουν το PSP όταν σε όσους το έχουμε απλά σκονίζεται σε μία μεριά.  Και όχι μερικά DLC δεν μετράνε σαν κυκλοφορία παιχνιδιού. Ας ελπίσουμε ότι τα ανακοινωμένα για αργότερα παιχνίδια θα κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή.

Τα ίδια και τα ίδια

Είμαι άτομο που συνηθίζω εύκολα σε αλλαγές στη ρουτίνα μου, αν και το μισώ όταν συμβαίνει. Για να ξεπεράσω τέτοια θέματα ακολουθώ ένα πρόγραμμα που σχεδόν πάντα με βοηθάει να ξεχνάω τις αλλαγές. Συνήθως εστιάζω σε όσα δεν έχουν αλλάξει. Αν σκεφτούμε πως είμαι άνθρωπος που γκρινιάζει συνέχεια πως δεν έχει χρόνο για τίποτα, αυτό μπορεί να είναι αρκετά εύκολο, τουλάχιστον στην αρχή. Απλά γεμίζω τον χρόνο μου με όσα δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ πριν και απλά προσπαθώ να κρατάω τη μέρα μου με πράγματα να κάνω. Αυτό μάλιστα λειτουργεί καθώς σιγά σιγά η «νέα» μου ρουτίνα γίνεται η κανονική ρουτίνα μου ξεχνώντας πως κάτι λείπει. Όταν όμως αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, και συνεχίζει κάτι να μου λείπει, ένα ταξιδάκι βοηθάει. Μπαίνοντας για λίγες μέρες σε κάτι τελείως διαφορετικό με βοηθάει να ξεχνάω πως κάτι έχασα και γυρνάω σπίτι ανανεωμένος έτοιμος για κάτι καινούριο. Αλλά όταν το ταξίδι δεν μπορεί να προκύψει προσπαθώ να κάνω πράγματα που ενώ παλιότερα μ’ άρεσαν, για κάποιον λόγω σταμάτησα να τα κάνω. Έτσι π.χ. παίζω παιχνίδια που δεν τερμάτισα χρόνια πριν. Τέλος επιδιώκω να βγω για καφέ με άτομα που έχω χαθεί. Αυτό το πρόγραμμα, αν και δεν πιάνει πάντα, σίγουρα βοηθάει να περάσεις εύκολα τις πρώτες μέρες.

Πριν από κάτι

Για άλλη μια φορά βρέθηκα χωρίς να έχω κάτι σημαντικό να γράψω στο blog. Τα FAQs έρχονται συνήθως ανάλογα με τις ανάγκες των φίλων μου και άρα δεν έχω στον ορίζοντα κάτι καινούριο. Ας μιλήσω λοιπόν για το Πάσχα. Τις τελευταίες δύο χρονιές έκανα «Πάσχα» στη Γερμανία. Τα εισαγωγικά υπάρχουν κυρίως για να δηλώσω ότι πρακτικά με εξαίρεση ένα βάψιμο αβγών δεν ακολουθήσαμε κανένα έθιμο. Βόλτες, αγορές βόλτες, γέμισαν το Πάσχα τις προηγούμενες δύο φορές και μπορώ να πω πως πέρασα φοβερά. Φέτος από την άλλη μάλλον θα ακολουθήσω καλύτερα τα έθιμα αφού λόγω δουλειάς θα μείνω εδώ. Όμως ήδη μου λείπει η Γερμανία που έχω πάνω από χρόνο να πάω. Σαν να μην έφτανε αυτό, ένας πολύ καλός μου φίλος φεύγει για μεταπτυχιακό και βρίσκω τον εαυτό μου να πρέπει να ξαναορίσω τον τρόπο που θα περάσω τις διακοπές μου αφού ο τρόπος των Χριστουγέννων δεν επαρκεί. Η αλήθεια είναι πως μισώ τους αποχαιρετισμούς και η άλλη βδομάδα μάλλον δεν θα είναι καλύτερή μου. Από την άλλη θα έρθει ο αδερφός μου που είναι μακριά επίσης για μεταπτυχιακό, και μία ξαδέρφη μου, οπότε κάπως θα συμπληρώσω, ελπίζω, το κενό. Θα σταματήσω με τη γκρίνια αφήνοντας εν γνώσει μου την ανάρτηση αυτή κάπως, ε, ανοργάνωτη, αλλά θα με έχετε συνηθίσει μέχρι τώρα. Καλό ταξίδι σε όσους γυρίσουν/φύγουν αυτές τις μέρες.

Υ.Γ. Ναι η φωτογραφία είναι από το νησί του Πάσχα και όχι κάτι γιορτινό αλλά το θεωρώ πιο πιστό στο πνεύμα της ανάρτησης

FAQ Part 2

Ώρα για τη συνέχεια του χρήσιμου(;) FAQ.
Για καλό και για κακό: Οι απόψεις είναι απλά προσωπικές και σίγουρα δεν πιάνουν στο σύνολο του πληθυσμού. Αν δεν σε καλύπτουν σαν ιδέες/προτάσεις απλά μην τις ακολουθήσεις. Αν πάλι το κάνεις δεν είμαι υπεύθυνος για τυχόν παρενέργειες. Κάθε άνθρωπος είναι εξάλλου μοναδικός. Αλλά μία γνώμη τρίτου δεν βλάπτει σωστά;

Τι είναι καλό να λέω στο άλλο μισό:
Η ειλικρίνεια είναι κάτι που θεωρώ πραγματικά σημαντικό αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που ίσως δεν πρέπει να πεις ή είναι καλύτερο να τα πεις με συγκεκριμένο τρόπο. Επειδή υπάρχει διαφορετική απάντηση για κάθε φύλο είναι Α για ανδρες και Γ για γυναίκες. Λογικό ε;

1.    Η/Ο πρώην..
Γ. Για γυναίκες η απάντηση είναι μία. Μη μιλάς γι αυτόν. Ποτέ. Απλά μη μιλάς. Δεν μας ενδιαφέρει τι έκανε και τι όχι. Πραγματικά. Άσε μας να πιστεύουμε ότι θέλουμε. Θα πιστέψουμε από μόνοι μας τα χειροτέρα και δεν χρειαζόμαστε βοήθεια. Τώρα αν ντε και καλά πρέπει να πεις κάτι ένα του τύπου μα ήταν τόσο χάλια ίσως και να το αντέξουμε, αλλά ίσως. Καλύτερα σιωπή.
Α. Καλώς ήρθες για άλλη μία φορά στην ομίχλη του τι θέλει από σένα και τι όχι. Στην αρχή της σχέσης μία μείωση της πρώην σου είναι ή και άχρηστο αλλά ή και ωφέλιμο. Είναι καλό να νομίζει πως την έχεις πάνω από τις άλλες. Χρήσιμες εκφράσεις: «Είσαι η μόνη γυναίκα που…», «Είσαι η πρώτη που…», «Η άλλη δεν έπιανε μία μπροστά σου σε…» Τέτοιες εκφράσεις θα σε βγάλουν από δύσκολη θέση αλλά μην το παρακάνεις. Μετά αν και δεν το προτείνω ένα η «όνομα πρώην» ήταν καλή σε αυτό ίσως την παρακινήσει να κάνει κάτι που θέλεις. Αλλά είναι υπερβολικά ριψοκίνδυνο. Επίσης μη γίνει συνήθεια η αναφορά σου σε πρώην γιατί εκτός από το ότι δεν τη ξεπέρασες, θα το πάρει και χαμπάρι.

2.    Η μάνα:
Α. Ποτέ μην την αναφέρεις. Με εξαίρεση τις ελάχιστες περιπτώσεις που έχουν καλή σχέση οπότε και είσαι ασφαλής, η αναφορά στη μάνα σου, και ιδιαίτερα στις ικανότητες σε μαγειρική και καθάρισμα είναι σίγουρη συνταγή για καυγά.
Γ. Οι γυναίκες είστε ελεύθερες να κάνετε ότι θέλετε με βάση τη συμπάθεια που έχουν μεταξύ τους

3. Ο πατέρας:
Γ. Κοίτα οι περισσότεροι πατεράδες καταλαβαίνουν πως η μικρή κορούλα τους θα «ανήκει» κάποια στιγμή σε κάποιον άλλον και δεν αποκτούν καλή σχέση με τον «γαμπρό» τους. Αν ανήκεις σε αυτή την ομάδα, είσαι ελεύθερη να τον αναφέρεις. Όμως εδώ ισχύει και η συμβουλή για μάνα στους άνδρες. Αναφορά σε «ο πατέρας μου κάνει αυτό καλύτερα από σένα» οδηγεί πάντα σε καυγά. Αν δεν έχουν και καλή σχέση απέφευγε πάση θυσία.
Α. Εδώ είσαι ΟΚ. Μίλα άφοβα, εκτός και αν ο πατέρας σου είναι ένας «πορνόγερος» ή/και «γλοιώδης» τύπος, σύμφωνα με τα λεγόμενα της κοπελιάς. Οπότε απέφυγε.

4. Γενικές οδηγίες. Όπως ήδη είπα καλό είναι να υπάρχει ειλικρίνεια. Οπότε για να λειτουργεί μία σχέση κανονικά, θα πρέπει σε συνηθισμένες περιπτώσεις να μπορείς να της/του πεις τα πάντα χωρίς πρόβλημα. Μόνο ψάξε να βρεις κατάλληλες στιγμές γιατί δεν είναι όλα τα νέα ή παλιά για όλες τις ώρες. Πες της/του αυτό που θες αλλά όταν θα υπάρχει ηρεμία και κατανόηση. Επίσης αν αυτό που πρέπει να πεις είναι ότι απάτησες ή πρόδωσες την εμπιστοσύνη της/του δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Εδώ το πρόβλημα δεν είναι πως θα της/το πεις αλλά το τι έκανες. Οπότε δεν έχει σχέση με αυτό το FAQ.

Η καλή μέρα φαίνεται το βράδυ

Χθες ήταν μία από τις μέρες που θεωρείς πως θα είναι απλά χάλια. Ξύπνησα υπερβολικά δύσκολα το πρωί, κάτι συνηθισμένο αφού έχω βδομάδες να κοιμηθώ σαν άνθρωπος. Δεν βοήθησε και ότι δεν πέτυχα τη συνάδελφο στη στάση και άρα έφτασα χωρίς παρέα στην δουλειά. Όλα έδειχναν πως θα ναι μία χάλια, χάλια μέρα. Όμως σιγά άρχισε να αλλάζει. Ο καφές το πρωί άρχισε να πιάνει, οι πελάτες ήταν περιέργως αρκετά μη αγενείς, και η μέρα γινόταν υποφερτή. Μία επίσκεψη στα μαγαζιά με έναν φίλο και ένας καφές το μεσημέρι στη Χαριλάου πριν από δύο αποδοτικές ώρες στο γυμναστήριο βελτίωσαν ακόμα περισσότερο τη διάθεσή μου. Εκεί που η μέρα δεν θα γινόταν καλύτερη, ήρθε το παιχνίδι που περίμενα τόσες μέρες! Τέλος ένας βραδινός καφές και το βίντεο έναρξης του παιχνιδιού, που επιτέλους είδα, ήταν η απόδειξη ότι η καλή μέρα δεν φαίνεται από το πρωί αλλά από το πώς νιώθεις λίγο πριν κλείσεις τα μάτια για να την αποχαιρετίσεις.

Υ.Γ Ναι πίνω πολλούς καφέδες. Είπαμε κοιμάμαι ελάχιστα

Μ’ αρέσει η άνοιξη;

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει κάποιος για μένα (και μετά ξεχνάει :P)είναι το πόσο πολύ μ’ αρέσει ο χειμώνας. Ως άνθρωπος που αντιπαθεί τη ζέστη νιώθω το χειμώνα σαν παράδεισο όπου μπορώ να βγω χωρίς να ιδρώσω ή να ξυπνάω από τη δίψα/αφυδάτωση. Το μόνο κακό με τον χειμώνα είναι η έλλειψη ήλιου, κάτι που δεν συνηθίζει να με ενοχλεί αλλά μετά από πολύ καιρό μία έλλειψη την παθαίνεις. Τις τελευταίες δύο μέρες, λοιπόν, που έχει απίστευτο ήλιο μ’ αρέσει πολύ ο καιρός. Γενικά στην αρχή της άνοιξης οι μέρες που δεν βρέχει αλλά έχει ακόμα το χειμωνιάτικο κρύο είναι οι αγαπημένες μου. Σε κάνει να θέλεις να βγεις έξω να πιεις το μεσημέρι καφέ στη ναυαρίνου και να ξεχάσεις οτιδήποτε σε αγχώνει κτλ. Δυστυχώς αυτό το Σαββατοκύριακο δούλευα μεσημέρι οπότε έχασα ένα μέρος της ηλιοφάνειας αλλά το όσο απόλαυσα τον καιρό ήταν αναζωογονητικό. Ας ελπίσουμε ή άνοιξη να κρατήσει όσο το δυνατόν παραπάνω και ας μείνει το καλοκαίρι μακριά για την ώρα.