Νιώθω καλύτερα;

Το πρόβλημα όταν συναντάμε ένα δύσκολο θέμα, συνήθως αισθηματικό, είναι η αδυναμία μας να δούμε σωστά. Επειδή έχω προσωπικά καεί, παραθέτω χρήσιμες αλλά δυστυχώς, μόνο μερικώς, αποτελεσματικές συμβουλές για να βγείτε από τον Γολγοθά (κάπως)

1. Σκέφτομαι μαλακίες, σκέφτομαι μαλακίες, σκέφτομαι μαλακίες…

Το πιο σημαντικό από όλα, γιατί όταν είσαι και ερωτευμένος αλλά και καμένος από χέρι, σίγουρα δεν σκέφτεσαι λογικά. Βάλε τις σκέψεις σου σε σειρά και δες αν πράγματι σε απατάει/δεν σε θέλει/νιώθει υπέροχα κτλ. Συνήθως δεν ισχύει τίποτα από αυτά. Ρώτα και κάνα φίλο αν είναι (αν ισχύουν από την άλλη προσπάθησε σιγά, σιγά να ξεκολλήσεις)

2. Σκέψου τι έκανες εσύ για να φτάσεις σε αυτό το σημείο. Εδώ έχουμε δύο απολύτως λάθος ρεύματα. Α) Φταίω εγώ: Όχι δεν φταις. Είπα όχι… Εντάξει φταις, αλλά όχι μόνο εσύ∙ φταίτε και οι δύο και προσπάθησε να δεις που φταις εσύ και που ή άλλη/άλλος/άλλοι. Β) Φταίει η άλλη (κτλ): Ναι φταίει έχεις δίκιο φταίει γι αυτό, το άλλο, το επόμενο. Γενικά τα έκανε όλα σκατά. Εσύ όμως; Μήπως αυτό που έκανε τώρα πηγάζει από εσένα και δεν είναι κάτι καινούριο; Μήπως την(κτλ) πλήγωσες και απλά απαντάει έτσι; Λίγο ανάλυση δεν βλάπτει

3. Όλα είναι χάλια, όλα όμως…

Εδώ θα γίνω γραφικός. Θα αναφέρω παιδιά Αφρικής (χρήσιμα πάντα…), πολιτικούς κρατούμενους, άνθρωποι που έχασαν περιουσίες και οικογένειες σε φυσικές καταστροφές. Όμως δεν αυτοκτονούν όλοι. Προσπαθούν να συγκεντρώσουν τα συντρίμμια τους και να συνεχίσουν. Όσο απερίγραπτο και αν ακούγεται αυτό για την ώρα είναι πιο εύκολο για σένα παρά γι αυτούς. Γιατί; Αν δεν είσαι απίστευτα μαλάκας (και άρα η ανάρτηση δεν κάνει για σένα) θα έχεις φίλους (και οικογένεια ή συνδυασμό τους) που μπορεί να σε βοηθήσουν. Αν πρόκειται για πραγματικούς φίλους (σωστή οικογένεια) θα έχουν υπεράνθρωπη αντοχή στο να σε είναι εκεί για σένα και να ακούν κάθε χαζό που θα πεις (βλέπε πάνω για χαζά)

4. Δεν έχω τι να κάνω…

Αλήθεια; Και από πού είπαμε πως βλέπεις αυτό το blog; Προφανώς υπάρχουν άπειρα άλλα πράγματα που μπορείς να κάνεις με αυτό: να δεις video στο youtube, να ακούσεις μουσική, να δεις σειρά και να παίξεις κάνα παιχνίδι. Μπορείς ακόμα να πας καμιά βόλτα ή να πας για καφέ με φίλους. Μετά υπάρχει και η δουλειά που βοηθάει άπειρα όπως και αναδιοργανώσεις σπίτι, ντουλάπα κτλ. Απλά πίεσε λίγο τον εαυτό και κάνε κάτι που δεν απαιτεί σκέψη. Το αγαπημένο μου είναι να διαβάζω βιβλία φαντασίας που με βοηθάνε να ξεφύγω τελείως και έχουν σώσει άπειρες φορές τον ύπνο μου. Ακόμα καλύτερα τα audiobooks που σε απορροφούν τελείως.

Σίγουρα αυτά δεν πρόκειται να σας βγάλουν από το όλο πρόβλημα αλλά με λίγη δική σας προσπάθεια μπορούν να κάνουν την κατάσταση ελάχιστα πιο υποφερτή. Γενικά προσπαθήστε να κρατήσετε το μυαλό σας κατειλημμένο με ανθρώπους που σας αγαπούν (ναι υπάρχουν και άλλοι) και πράγματα που σας αρέσουν. Είναι πολύ πιο εύκολο από το να κοιτάτε το ταβάνι απλά θέλει λίγη μόνο προσπάθεια.

Not quite back...

Δυόμισι μήνες είναι σίγουρα μεγάλο διάστημα για να αναρτήσω κάτι στο blog μου. Όχι πως δεν το έχω ξανακάνει απλά τότε είχα πιο σημαντικούς λόγους για την αποχή μου. Αυτή τη φορά, όμως, απλά δεν ήξερα τι να γράψω. Είπα να τελειώσω τη σειρά από αναρτήσεις γκρίνιας, ψυχολογικού χαρακτήρα γιατί το blog ξεκίνησε ως κάτι πολύ πιο εύθυμο. Αλλά τίποτα δεν μου άρεσε τόσο πολύ ώστε να θέλω να σχολιάσω. Πλέον μάλιστα με τόσα πολλά social networking δεν κάνεις τίποτα άλλο από το να λες τι γνώμη σου. Εξάλλου, για να μια ειλικρινής, είμαι καλύτερος σε μικρά, σαρκαστικά, αστεία σχόλια παρά πλήρους μεγέθους αναλύσεις (ή τουλάχιστον τα βαριέμαι λιγότερο). Άρα facebook και twitter καλύπτουν την ανάγκη μου για σχόλιο μάλλον καλύτερα, και σίγουρα πιο εύκολα. Λόγω αυτών δεν δεν υπόσχομαι άμεση κανονική ανάρτηση αλλά σίγουρα θα προσπαθήσω. Ο φάκελος εγγράφων εξάλλου είναι γεμάτος με draft από to be αναρτήσεις άρα που θα πάει κάποια θα βρει τον δρόμο της!

始め / 終

Αρχή και τέλος… Σε μία βδομάδα θα κατέβω Αθήνα να εκπληρώσω ένα «ραντεβού» που λόγω προβλήματος υγείας δεν κατάφερα να εκπληρώσω πέρσι. Όμως ακόμα και ένα χρόνο μετά δεν μπορώ να πω πως νιώθω πιο έτοιμος. Έχω διαβάσει ελάχιστα και αν και η γενική μου γνώση της γλώσσας είναι ανώτερη δεν μπορώ να πω πως είμαι πιο κοντά στόχο. Το τέλος του άγχους για φέτος σημαδεύει σίγουρα την αρχή ενός νέου δωδεκάμηνου διαβάσματος και προετοιμασίας για να πάρω αυτό το Level 2. Ευχηθείτε μου λοιπόν καλή τύχη όχι τόσο για αυτή την Κυριακή (αν το πάρω θα είναι σίγουρα λάθος στη διόρθωση) όσο για να καταφέρω να στρωθώ να διαβάσω και για ιαπωνικά αλλά και για τη σχολή από δω και πέρα!

The Truth Behind The Truth

Ποια είναι η αλήθεια άραγε… Απόψεις υπάρχουν άπειρες: Για άτομα που νομίζουν πως την ξέρουν είναι μία η δικιά τους. Για άλλους είναι ανεξιχνίαστο μυστικό. Άλλοι θεωρούν πως υπάρχουν πολλές ανάλογα το άτομο που ενδιαφέρει. Ποιοι έχουν όμως δίκιο; Για όσους με ξέρουν η απάντηση μου είναι αναμενόμενη: Όλοι! Γιατί η αλήθεια άλλες φορές είναι μία και είτε την έχουμε βρει είτε όχι. Άλλες φορές (σε ανθρώπινες σχέσεις π.χ.) είναι όσοι και οι άνθρωποι που την απαρτίζουν με τον καθένα να έχει δίκια και άδικα. Εδώ ίσως κάποιος μπορεί να καταλήξει σε μία αλλά δεν είναι πάντα δυνατό.

Ένα ακόμα θέμα είναι το ποσοστό αλήθειας. Μπορείς να αποκρύψεις πλήρως πράγματα ή να πεις κάτι αληθινό αφήνοντας επίτηδες κενά που ο άλλος ξέρεις πως θα συμπληρώσει με πράγματα που δεν ισχύουν. Εδώ έχουμε αλήθεια; Τεχνοκρατικά ναι αφού δεν είπες ψέματα ναι. Αλλά ήξερες ότι ο άλλος θα καταλάβει κάτι άσχετο με τη πραγματικότητα. Και άρα δεν είπες την αλήθεια. Αυτό οδηγεί άτομα σαν εμένα να υπεραναλύουμε τα πάντα. Έτσι χωρίς να είμαστε απόλυτα βέβαιοι για το τι συνέβη, αποφεύγουμε παγίδες ή δημιουργούμε δικές μας. Ακόμα εκτός από ανθρώπους που νομίζουν ότι θέλουν για εσένα, έχεις και ανθρώπους που νομίζουν ότι θες εσύ για σένα. Προφανώς βέβαια αυτό δεν ισχύει απόλυτα. Όπως εσύ μπορείς να δεις μέσα από τις μάσκες τους και άλλοι μπορούν να δουν μέσα από τις δικές σου!

Εν τέλει αυτό που μένει είναι να είσαι ο εαυτός σου. Το αν σου φανερωθεί η αλήθεια που ψάχνεις είναι μάλλον θέμα τύχης. Αν όμως εσύ είσαι ο εαυτός σου θα έχεις ένα λιγότερο ψέμα να περιπλέκει τη ζωή σου. Ίσως έτσι γίνουν όλα πιο εύκολα.

Βλακεία...

Κάτι που συνέβη σε ένα φίλο μου με έβαλε πάλι σε σκέψεις. Είναι να εκπλήσσεσαι για το τι μυαλά κουβαλάνε οι άνθρωποι πλέον. Έχω ήδη αναφερθεί σε παρόμοια θέματα αλλά όσο περισσότερο γυρίζω τόσο αρχίζω να καταλαβαίνω τους αντικοινωνικούς ανθρώπους που ποτέ δεν βγαίνουν από το σπίτι τους. Αυτό που δεν μπορώ να χωνεύσω είναι πως μπορούν μερικοί να πιστεύουν ότι ξέρουν τι είναι καλύτερο για σένα περισσότερο και από σένα και να παίρνουν παράλογες αποφάσεις που βαφτίζουν «ώριμες» και «μετά από σκέψη». Γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν πως απλά δεν ξέρουν τι θέλουν και αυτό που κάνουν είναι να εγκαταλείπουν το πλοίο μέσα στην καταιγίδα αλλά τίποτα παραπάνω; Το πιο εκνευριστικό είναι η αλτρουιστική συσκευασία με την οποία συσκευάζουν τις πράξεις τους. Μα καλά δεν καταλαβαίνουν πως αυτό είναι ότι πιο εγωιστικό; Απλά πιέζουν τη δική τους γνώμη και άποψη πάνω σε ένα θέμα που δεν αφορά μόνο αυτούς. Ας ξεκολλήσουν λίγο, ας δουν πόσο εγωιστές και ηλίθιοι είναι και ας έρθουν μετά να σπάσουν καρδιές…

Καταναλωτική Μανία 9.0 / Εξεταστική 2009

ΟΚ το νούμερο είναι τυχαίο γιατί είναι αδύνατο να μετρήσω πόσες φορές ήθελα διακαώς να πάρω κάτι η να αδειάσω ένα κατάστημα τους τελευταίους μήνες. Όχι και τίποτα άλλο όμως μετά από μία νέα κονσόλα, υπολογιστή, βιβλία, παιχνίδια και μερικά ρούχα (πάχυνα τι να κάνα) θα έπρεπε να έχει μειωθεί ή πείνα μου για gadgets τουλάχιστον. Δεν μ' αρέσει και ο όρος γκατζετάς οπότε πρέπει να προσέχω. Η λίστα μου έφτανε επιτέλους να αδειάσει με μια σαραντάρα LED της Samsung όπως και το iPhone 3GS που θα πάρω μόλις μπορέσω. Όμως με το νέο iPod nano με βιντεοκάμερα και ραδιόφωνο η λίστα έχει αρχίσει πάλι να γεμίζει. Ευτυχώς αυτό πάει για το επόμενο έτος (κάντε το πια και 32GB έλεος πια) αλλά όχι και ένα netbook, ένα wii και ένα από τα guitar hero/rock band που πλέον κάθε μερικές μέρες τσεκάρω στο Internet για τιμές κτλ. Ώρα να βρω δεύτερη δουλειά :P

Σε άλλα νέα επιτέλους αποφάσισα να συμμετάσχω κανονικά σε εξεταστική μετά από πάνω από χρόνο. Εντάξει είχα τους λόγους μου για όσους ξέρουν τα λίγα που τράβηξα πέρσι και φέτος αλλά δεν δικαιολογούμαι πλέον. Ευτυχώς μέχρι τώρα φαίνεται να αποδίδει καρπούς η προσπάθειά μου (Ευχηθείτε μου καλή τύχη!)

Cougars!

Ένα ακόμα είδος αιλουροειδούς τα κούγκαρ, γνωστά και ως πούμα, είναι πολύ μεγάλες και βαριές γάτες. Καφετί στο χρώμα αυτά τα όμορφα ζώα έχουν δώσει το όνομα τους σε ένα άλλο σπάνιο, σχεδόν μυθικό ζώο ιθαγενές των αχανών suburbias. Μιλάω φυσικά για τις κούγκαρς, γυναίκες στα σαράντα τους που «τρέφονται» κυρίως με νεαρά παλικάρια γύρω στα είκοσι βαριά τριάντα χρονών. Αυτά τα εξωτικά πλάσματα κρατάνε με κάποιο τρόπο μέρος της ομορφιάς των νιάτων τους την οποία χρησιμοποιούν ως δόλωμα για τα θηράματά τους. Ο πληθυσμός τους είναι μάλλον πολύ μικρός καθώς δεν παρατηρούνται σχεδόν ποτέ στο φυσικό τους περιβάλλον. Πιο πιθανό να τις συναντήσεις στην αμερικάνικη τηλεόραση όπου εμφανίζονται πολύ πιο συχνά! Το κατά πόσο υπάρχουν ή είναι απλά εφεύρεση των σεναριογράφων κάτι σαν τα αρκουδάκια της αγάπης και οι πολιτικοί με φιλότιμο δεν είναι ακόμα σίγουρο.

Υ.Γ. Πάντως έχουν γίνει τρελή μόδα στην Αμερική. Κάθε σειρά σιγά σιγά αποκτάει έστω και ένα επεισόδιο με κούγκαρ ενώ υπάρχουν και reality αφιερωμένα στα αξιαγάπητα πλάσματα. Του χρόνου τέλος θα αποκτήσουν και σειρά αφιερωμένη αποκλειστικά σε αυτά με όνομα Cougar Town.